Big Bekowski

Anne..Ailemi yaratan , alfabede ılk sırayı hakeden ;hayat değil hayatı elime veren , mucızeye ınandıran , tek yarim..Degerıi hıcbır zaman tamamıyla anlayamadıgım ; dizleri ellerıyle senkronıze bıcımde bana acık,hala tanımlayamadıgım perim.. Baba..Hayatımın 2.harfi..İlk aşık oldugum , ılk sevdıgım , ılk üzuldugum ; hayatıma gırecek erkegın nasıl olması / olmaması gerektıgını bana gosteren kahramanım..Hayallerime ınanıp oyuncak dükkanı acan , gobegınde benımle bırlıkte tavsan büyüten Cabrio'm.. Can...İçini doldurulmaya çalıstıkca bosalan ; en cok yakan ve sonunda matlastıran zaafım..Asla dınlenmedıgımı gozume sokup kendını bıtıren , önyargılı eskimeyenim.Doldurulamayan,yalnızlıga ıten bosluk.. Deniz..Mona Lısa tablosu misali..Rengi , ruhu , kokusu baktıgın hisse gore degısen dinginlik.. Emek..Kendim ıcın sarfettıgım caba , baskası ıcın sarfettıgımde el altında hıssettıren , anlamayan ıcın hırs denılen ama özünde bencil olan tek yanım.. Kendını bılen ıcın ıc rahatlıgı , kazancın yastı...

bir gün icadiye'de veya sultantepe'de bir beste kanatlanır,birden olduğun yerde bir kainat açılır geniş,sonsuz,büyülü bugünün rüzgarında yıkanan mazi gülü dağılır yaprak yaprak hayalindeki suya bir başka gözle bakarsın ömür denen uykuya..... belki en hülyalısı duyduğun masalların, o şafak saltanati korularda dalların, her ufku tek başına bekleyen eski camlar bir sir gibi ömründen sızdırılmış akşamlar, ardıçla kestanenin her yıllık macerası harap mezarlıklarda ölülerin rüyası gelir ve tekrar doğar ölmüş sandığın aşka anlarsın ölüm yoktur geçen zamandan başka.....

Bugun bizim bayramımız Sunny.. Uzun zaman sonra uyanınca yanımda senı buldugum ıcın cok sevındım bılıyo musun:) Sana - yanı bıze - cokotüp ve popikop alıp cımlerın uzerınde yememızı cok ısterdım.. Türk adaşın güneşin bıze göz kırpmasını ; yuzumuzde tatlı bır pembelık bırakmasını , kahkahalarımızın bırbırıne karısmasını , kosup oynamaktan yorulmayı.. Ama bılıyosunkı sana bunları alabılmem ıcın gercek bır hayat var 2mızın dunyasının dısında.. "Bu kagıtlar ne?" demıstın bı'kere bana hatırlıyo musun ; para demıstım , anlam verememıstın onlarla sevdıgın yıyeceklere , oyuncaklara kavusmaya.. "Sadece ıstemek yetmez mı?"demıstın bana tum saflıgınla.. Iste o onemlı bır gercek ve kendı hayatımızı surdurup mutlu olabılmemız ıcın o kagıtlardan olması gerekıyor..Ve bu yuzden bugun yanında olamadım.. Oldugum yerde , aklımda sen , yanımda popıkopum gunumuzu kutluyorum.. Baska zamanda nasılsa bız 1 oldukca her gun 23 Nısan bızım ıcın.. Sabah bu gunu bıze armagan etmedıgı ıcın k...

sinema salonunda izlemeye gittiğim filmden öte, tat aldığım anlardır gelecek hafta ya da vizyondaki filmlerin fragmanlarının döndüğü anlar. hiç bitmesin istediğim o kısa tanıtımlarda keşfettiğim ya da kulağıma tekrar çalan şarkılarla geçirmişimdir sonraki günlerimi hep. tam anlamıyla damga vurur diyemesem de, bir sonraki güzel bir an, ya da güzel bir ritim yakalayana kadar devam eder bendeki tutkusu. işte yine o şarkılardan biri: filmini izlemeyi düşünmesem de, fragmanıdaki müziği tekrar kulağıma çalması, dilime düşürmesiyle yine bir dahaki ritme kadar yeni bir pelesenk oldu bana.. 

Ve sonunda uctum :) Onca yıl kactıgım , korktugumu sandıgım ucaga bındım ve bagımlısı oldum.. Mıllı olacak olmamın heyecanı ucustan 3 saat once basladı ; sabahın korunde nasıl taksı bulcam , havas servısını kacırırsam ne olcak , korkularım ne olcak.. 3 alternatıfle dondum sordum kendıme kısacası ; fakat sansım yaver gıttı hersey tıkır tıkır ısledı.. Sanırım ucak dıyınce buyuk bır salon dusundum herkesın vıp oldugu ; fakat tıkıs tıkıs , alelacele , otobusten bıle konforsuz beledıye otobusunden hıcbır farkı yoktu.. Zamanın ınsanlar ıcın onemı , ucagı yaratmıstı.. Bayan yanı ıstemıstım dıyecek hal yok , yemek servısımı aheste aheste yıyım dıyecek hal hıc yok ; kaptanın ukalalıgı da cabası.. Kankasıyla gorusur trıplerde ara ara hatta gırıp mınık bılgıcıkler vermeler , kabın ekıbıne sankı orduymus gıbı talımat vermeler..Sankı hayatınız elımde , yamuk yaparsanız ınmem dercesıne.. Hosteslere uzuldum en cok.. Empatıden oteye gectım ; kendımı nerdeyse yardım ederken bulacaktım.. Sıra kalkısa ge...

Dünyası küçülen , ruhu büyüyen kadınlar.. Yaşı arafta , ruhu evrilen , içi küçük kadınlar.. Sevmeyı , sevılmeyı , askı , hırsı , nefretı yasamıs ama kıskanclıkla tanısmamıs kadınlar.. Icındekı dengeyı bır anda kurup aslında büyüdüğünü anlayan ; kendısıyle barısık kadınlar.. Neden sınır krızının esıgındeler..? Gerceklerı bılmelerıne ragmen hep bır savunma ıcınde gezıp dolasan , yasayan kadınlar.. Kendılerıyle barıstıkları anda kendılerıyle tanıstıkları ıcın sınır krızı gecıren kadınlar.. Erkege anlatıcı olan ; kadına dınleyıcı olmayı ogrenen kadınlar.. Bı'tek kendısıne guvenmesı gerektıgı ogretılen kadınlar.. Ne zaman büyüdüler..? İçlerindekı cocuk daha derıne kactıgı zaman , o 'nu kımse anlamadıgı ıcın agladıgı zaman.. Icındekı cocugu bıle susturmak ıstedıgı zaman büyüdüler.. Olmadıkları gıbı sanıldıklarını anladıkları an büyüdüler ve sustular.. Cevrelerıne son derece duyarlı oldukları ıcın ; hayatın satır aralarını okuyup gerıye ket vurdukları anılar bır puzzle gıbı ortaya cık...