Big Bekowski

akaretlere demir örülmeye başladığından beri yaşıyorum bir siyaha, bir beyaza gidip gelmeyi. seçim gününden itibaren dönmemek üzere kararlar alıyorum. hepsinde er ya da geç dönüyorum tabi. del bosque'yle yeni bir başlangıç mı diye iç geçirirken: görmeden, duymadan edemediğim, kudurmama sebep bir alışkanlık haline gelecek "hoca kriz"lerinin müptelası oluverdiğimi farkediyorum. rızayla öz evlat durumundan duygusal bir ilişki yaşasak da, adem dursun ve yol arkadaşı youla birer karakedi oldu aramıza. bir koray avcı anladı beni. gittiğine fazla üzülmedim, don değiştirir gibi hoca değiştiren bu siyah-beyaz aradığını bu sefer Tiganada buldu.. zannettim. burak yılmazdan tehlikeli silah, gökhan zandan stoper, gökhan güleçten forvet yarattı. serdarın kurtuluşu oldu. 2 kupa aldı. yetiremedi. 8-0 da askerdeydim: poşet olmanın verdiği avantajla gece nizamiye çavuşluğunun keyfini yaşadığım zamanlar. -20 dereceyi yırtarak girdiğim gazinoya henüz birkaç adım atmışken 2. gol geldi. tekr...

eleştiri muhakkak kabulumuz, lakin üstünden 3 ay geçmeden yerin dibine, afedersiniz itin götüne sokmak da neyin nesi? hem şu anda hem de başarıya giden geçen sezonki yolda birçok eleştirim, beğenmediğim bir o kadar da taktiksel, kişisel yönleri olan bir adamdır bir zamanların mustafa denizlisi, şimdilerin Büyük Mustafası. geçen sene zamanın kısıtlığından ve 2. yarı teknik adamlığından dolayı, elbette daha çok başarının tünel ucunda görünmesi sebep olmuştur eleştiri dozajının düşüklüğüne. ama sezon başı sendromu yaşayan züperlig uleması biriktirmiş hıncını bir anda boşaltıvermeye başladı bu ak sakallı, gandalf kılıklı adamın üstüne. sadece bize yapılıyor gibisinden paranoyak bir havaya girdiğim sanılmasın, kaosdan beslenen reyting uleması, kimisi yeniçeri bıyıklı, kimisi fularlı, hakem eskileri.. dün de böyleydiler bugün de.. tam burada ertuğrul sağlam dönemine kısa bir bakış atacak ve yüzeysel bir kıyas yapacak olursak; 8-0 ve 4-1 lik iki sonuca rağmen "istikrar"ı dillerind...