Big Bekowski

ilk kim mayaladıysa razı olsun inandığı ilah! aklıma gelmişken hayır duasında bir güncelleme yapayım özilhan ailesi midir bilmem ama god bless ephesus:) derdim, neşem hepsinde dudaklarımın arasından akan aynı likitse vardır bir hikmeti. hayyam affetsin, şarabın sürekliliğini kaldıramadığımdandır herhalde tff logolu biralara sarmam. hakkını vermek istedim bu gece, ondandır bunları yazmam; Dünyada akla değer veren yok madem, Aklı az olanın parası çok madem, Getir şu şarabı, alın aklımızı: Belki böyle beğenir bizi el alem! yaşasın octoberfest:)

zor haftalardan geçmenin verdiği hüzün ve belirsizlikten çıkmak için bazen kendime farklı yöntemler deniyorum ama sanırım en bilindik yöntem yine bir müzik ve şarkıya anlam yükleyerek tekrar sonuca doğru hareket etme durumu. insanın adım attığında adımının yoldan kaymasına sebep olabilecek düşünceler yüzünde asık bir harita oluşmasına , gözlerinin kısılmasına, saçının dağınıklığına önem vermemesine , uyandıktan saatlerce sonra bile gözündeki çapaklarının bile hala yerinde olmasına sebep olabilir kanımca. işte bu karanlık adımlamalarda bir şarkıya ve sözlerine bakıp bakıp iç geçirme durumunu yaşıyorum... şarkı adı ahtapotlar ve sahibi zakkum denilen bir grubumuz işte. sözler aslında bir canandan olan ayrılığı ifade etse de benim şarkıda kişiye veya aşka değil çoğul olarak sevdiklerime yüklediğim anlamlar ve sonucunda doğan gözyaşı ve melankoli var. sonuça bir insanın ne anlattığını ölçmek için karşısındakinin ne anladığına bakmak gerek diye bir genelleme de mevcut dünyamızda zaten. ben ...

bu aralar dekanın biri çıkıp tecavüz edilir birilerine dekolte giymiş falan filan diye konuşurken nedense aklıma bir şarkı geldi. kendisine armağan etmek istedim fütursuzca. aslında tam sözleri olsa daha iyi olur ama buradan da kıssadan hisse çıkar mutlaka. adam daha 12.yüzyılda söylemiş bunları ama yüzyıllar geçtikçe zihinsel olarak geri gitme düsturundan arada böyle sızıntılar olabilir tabii. ne diyor şarkının asıl teması; haydar,haydar günah benim kime ne ? bir adet luxus coveri ile buyrun efendim;

kırmızı giy kalbini sev,yeşil kırmızı giy kanseri sev...uzun zaman sonra yazacağım yazının daha keyifli olacağını isterdim ama nafile.Atatürk stadında sahadan bu gece hüzünle ayrılan biz olduk.Yarın sevgililer günü yeşil kırmızı sevda yine hüzünlü olacak...canın sağolsun

uzun zaman sonra dönüş sinyalimin bu resimle olacağını nasıl bilebilirdim. 1 değil 5 gol atsan da orda kal!

sabahın vakti ege nin tuzlu denizinden gelen nefis koku ve martıların çınlaması ile karşıyaka samimiyetinden doğan bir isteğin yansımasıdır bu alaturka şarkı. ege den sevgiler ve selamlar. dinleyin sabah vakti ege nin tuzunu içinize çekin.

dün akşam bir galatasaray taraftarı ve ali sami yen tozunu yaşayan bir genç olarak duygulanmamam ve bunun üzerine bir iki kelam etmemem mümkün değildi ve şimdi onun niyeti ile yazımı yazıyorum. aslında yazıyı kafamda oluştururken tugay ve gözyaşları başlığı oluştu fakat daha sonrasında tugay aklıma gelmişken futbol geçmişi ve şenol güneş bağlantısı kurdum, şenol güneş deyince de güzel futbol terimleri aklıma geldi falan bakalım hepsini makul bir akıcılıkla ifade edebilecek miyim ? 1996 yılında ilk defa ali sami yen ile tanıştım ben. 13 yaşında ergenlik süresine adım atmış bir çocuk olarak galatasaray aşkım aslında samsunspor mağlubiyeti ile hiç de güzel başlamamıştı ama olsun problem değil ali samiy yen ile tanışmıştık nihayetinde. daha sonraları şampiyonlar ligi maçları,lig maçları,kupa maçları,derbiler falan filan derken bir çok defa o mabette maçlarımı izledim. ben yeni açık gediklisiydim ki zaten öğrenci halimle de orada maç izlemek yakışırdı bana. hagi yüzünden üst kattan alt kata...